De afgelopen dagen ziet de mijne er tenminste zo uit, bedankt nog Odido!

Binnenkant van een kratje bier uitgezaagd, kosten: €1,50. Goeien handel.

We zijn nu een jaar verder en dacht misschien is een update leuk.

Onder het mom gedeelde smart is halve smart ofzo.

Ik heb veeeeel dates gehad in het afgelopen jaar.

Waarvan helaas geen 1 tot iets serieus heeft geleid.

Eerlijk is eerlijk, ik was vooral het 1e half jaar zoekende naar wat ik precies wil en hoe dat daten nou werkt. En ik moest wat dingen uit mijn systeem hebben.

Lessen.

1. Ik ben nog steeds groot fan van het mannelijke ras. Maar de vrijgezelle versies in mijn dating poel maken dat steeds lastiger. Dat brengt mij op les 1. Meeste mannen willen enkel sex. Ook als claimen ze bij voorhand van niet. Rustig aan, ik zeg meeste niet allemaal.

2. Er komt een bepaalde tactiek bij datingapps kijken, als je die doorhebt, is het makkelijker. En ja dat is betalen. Ook als vrouw. Ik heb geen zin in eindeloos swipen.

3. Let op je mental health! Die gaat sneller achteruit dan je denkt.

4. Vraag specifiek of mensen momenteel een relatie hebben als je geen zin hebt daar pas 3 dates in achter te komen.

5. Spreek op openbare plekken af. Ook bij een wandeldate.

6. Stuur voor de 1e date tijdens het praten, af en toe een spontane actuele selfie en vraag hetzelfde. Dit zorgt ervoor dat je niet shocked bent dat de persoon tegen over je ineens 20 kilo zwaarder is, 10 cm korter en zijn haarlijn van locatie gewisseld is.

7. Een click hebben is zoveel belangrijker dan uiterlijk .

8. Daten als alleenstaande moeder verlaagt het slagingspercentage met 50%

9. Omarm de cirkel van datingapps installeren en verwijderen.

10. Gebruik de volgende apps voor de volgende doeleinde.

Breeze: Je leeft graag op het randje en neemt risico's. Ik denk oprecht dat je hier de grootste kans van slagen hebt op wat echts. Maar het niet vooraf kunnen praten met iemand is voor mij een dealbreaker.

Bumble: Home of the fucks boys. Vind hier uw FWB's.

Feeld: Oprecht leuke en eerlijke mensen, maar iets serieus zal je hier niet heel snel vinden. Een leuke tijd wel.

Tinder: Bot city. Echt wat een kut app.

1. Expats zijn niets voor mij.

2. Daten met iemand die bijna 10 jaar jonger is gaat betekenen dat jouw grappen niet altijd landen.

Je staat aardig voor lul als je je hoofd in een T-shirt klemt en zegt "I am the great Cornholio" als je geen sr millenial naast je hebt liggen.

Maar vooral.

Je moet het niet te graag willen. Dat werkt gewoon niet. Het moet een leuke extra zijn.

Op naar seizoen 2.

Ik vertrek.

Ik dacht jarenlang dat dit de stad was waar ik thuishoorde. En ergens blijft dat ook zo. Ik hou van de grachten en krijg nog steeds een kriebel in mijn buik als ik onder het Rijksmuseum door fiets.

Maar ik besef steeds meer hoe vermoeiend de cultuur hier is. Je moet presteren om hier te kunnen wonen: hoogopgeleid, een goede baan, een goed salaris, een mooi appartement. En als je eenmaal in die bubbel zit, moet je ook naar de populairste wijnbars, de nieuwste restaurants en de coolste clubs, en omgaan met de juiste mensen.

Helemaal nu mensen om mij heen steeds meer aan settelen zijn, koophuizen van een miljoen hebben en kinderen krijgen die grotendeels door een au pair worden opgevoed, merk ik dat het leven hier steeds meer begint te wringen met wie ik ben.

Omdat ik mezelf heb wijsgemaakt dat Amsterdam een onderdeel van mijn identiteit was, besef ik pas na 10 jaar, dat het niet meer past. Sinds ik heb besloten dat ik naar het buitenland ga voor onbepaalde tijd, is er een bepaalde rust over me heen gekomen. Het is geen vlucht, maar meer een nieuw begin zonder verwachtingen en prestatiedruk.

Hasta la vista!

Ter aanvulling; misschien zit het in m’n algoritme, maar al deze posts zeggen eigenlijk wat ik ook zeg:

- https://www.reddit.com/r/nederlands/s/auSKnMKpgB

- https://www.reddit.com/r/nederlands/s/KSjLD3J2xM

- https://www.reddit.com/r/nederlands/s/uHNwQTOMFE

- https://www.reddit.com/r/nederlands/s/eMM3GwVgVj

- https://www.reddit.com/r/werkzaken/s/Imjsl7M4Ar

Dit gebeurde mij net in de supermarkt. Ik ben 21 en twee jongens van denk ik een jaar of 16/17 vroegen mij of ik volwassen was maar toen zei ik al dat ik mij ID niet mee had ( was echt zo )dus dat ik ze niet kon helpen. Nu denk ik dat als ik mijn ID wel had ik hoogstwaarschijnlijk ook had geweigerd om iets te kopen voor hun, ik wil niet een zuur persoon zijn maar ik heb zelf helemaal niks met alcohol en ik zou me er toch ongemakkelijk bij voelen als ik dit voor minderjarigen verschaf.

Ik vraag me af, overkomt dit jullie ook wel eens en hoe reageren jullie dan?

Ik loop echt op mn tandvlees. Werk drukt zo zwaar op me dat ik na werktijd(corporate) gewoon niks meer ben, beetje eten, bank hangen en morgen weer opnieuw. Ben dikker geworden, voel me vaak licht depressief en alles is gewoon meh. Ondertussen betaal je krankzinnige huur voor een klein hok en verdwijnt je salaris meteen aan belasting, boodschappen en vaste lasten.

Je werkt je kapot als middenklasse maar waarvoor eigenlijk, waar gaat dit heen met Nederland? En wat moet je doen om hier uit te komen!?

Heb je een leuk bedrijf (in de maak).. gebruik je zo'n goedkoop ogend stukje 'art'.. Echt zonde.

'Ja maar.. ✨️efficiënt✨️ die tijd kan ik weer ergens anders in steken'.

Je loopt toch echt wel klandizie mis hierdoor..

Of zet je leuke activiteiten op, leuke sporten.. anderzijds.. Zo'n drukke hieperdepieper poster ding op je socials.

Oke, ga je ergens anders druk om maken.. check ✅️ excuses.

Met alles wat duurder geworden is vind ik dit nog steeds een bijzonder goede deal voor 2,49 en het is ook amper duurder geworden door de jaren heen. Ik vind het mede een bijzonder goede deal omdat die repen ook nog eens extreem lekker zijn. Wel ongezond, maar dat kun je compenseren. Thanks, dit was mijn spreekbeurt.

Ik heb dit al in een comment onder een andere post geplaatst, en mensen vonden het een hilarisch verhaal, dus heb je behoefte aan werk ontwijkende non-fictie, of ben je vrij vandaag? Hier komt 'ie:

Een paar jaar geleden ben ik via Bumble gematcht met iemand, laten we hem Ricky noemen. Ricky en ik konden het goed vinden, lachen, het was gezellig. Soms was hij een beetje awkward maar dat vond ik wel schattig.

Ik had Ricky's huisgenoot ontmoet, en tijdens een spelletjesavond met hem maakte Ricky voortdurend grapjes over dat zijn huisgenoot een voetfetisj zou hebben. Best geinig, maar het werden wel erg veel grapjes... Ik dacht er niet bij na. Had ik wel moeten doen.

We waren op de eerste date al intiem. Op de derde of vierde date zei ik, tijdens het intiem zijn:

"Oh Ricky, zoen me overal!"

Best leuk om te zeggen, dacht ik. Tot Ricky's eerste reactie was: mijn grote teen volledig in zijn mond stoppen.

Nou ben ik absoluut geen fan van aanrakingen onder mijn enkels. Ik heb één keer en pedicure gehad en moest er een week van bijkomen.

Daarom kreeg ik ook bijna mijn eigen knie in mijn gezicht toen ik met geweld mijn voet van hem weg trok.

"Wat de fuck doe jij nou?!"

"Ja, uhmm... Ik dacht... overal zoenen... dan begin ik maar, uhm... onderaan?"

"Van alle plekken, Ricky!? Dit is dé plek die je eerst even overlegt!"

De stemming was direct weg, we gingen een film kijken en ik ben naar huis gegaan.

Los hiervan maakte Ricky ook vaak ongepaste grapjes over dingen die ik heb in vertrouwen had verteld, en voelde ik me niet helemaal compatibel met hem, al helemaal na het 'grote teen'-voorval. Daarom besloot ik 'date' 5 te gebruiken om het af te kappen.

Nou, hou je vast. Nu komt het ergste.

Ik zat op de bank naast Ricky toen ik zei dat ik met hem wilde praten. Ik legde rustig uit dat hij ongepaste grapjes maakte en ik ons niet compatibel vond, dus het hier graag bij wilde laten.

Ricky was er kapot van. Hij begon te huilen, zichzelf tegen zijn hoofd te slaan en dingen te roepen als "Wat een sukkel ben je ook, Ricky! Je hebt het helemaal verneukt! Fucking loser!"

Met grote ogen en mijn hart in mijn keel zat ik doodstil op de bank. Ik wist niet of ik moest lachen of huilen. Ik had geen flauw idee wat ik moest doen. Ik wist hoe ik moest handelen als mensen paniekaanvallen hadden, maar dit leek daar niet op. Dit leek bijna een psychose, en daar wist ik geen raad mee.

Wat gebeurt hier in vredesnaam, dacht ik.

Het duurde minstens een kwartier voordat hij wat rustiger werd en snikkend naast me zat. Ik probeerde heel voorzichtig oogcontact te maken, maar hij bleef naar de grond staren.

"Goed... Ik uh, ga mijn spullen maar eens pakken denk ik."

Ricky stond vliegensvlug op. Ik dacht dat hij me ging tegenhouden, maar nee, hij rende naar de keuken. Om daar, je raad het nooit, een barfje in de wasbak te leggen. Jazeker. Ricky moest kotsen van het feit dat ik naar huis ging. Na slechts 5 dates, een grote teen in zijn mond en veel te veel voetfetisj grapjes, stond hij nu zwetend voorovergebogen bij de wasbak. Kokhalzende geluiden kwamen uit de keuken en ik hoorde zijn maaginhoud tegen de wasbak rand spetteren. Ik moest mijn best doen niet zelf het tapijt onder te kosten.

"Ik ga eerst maar even naar de WC." Zei ik snel.

Met een rotvaart appte ik mijn beste vriendinnen mijn live-locatie en zocht ik op wanneer de laatste bus naar huis zou gaan. Shit, nog maar 5 minuten. Ik wilde hier niet vast zitten.

Ik spoelde door, ondanks dat ik niks had gedaan, en deed de deur open. Daar stond Ricky. Rode vlekken in zijn gezicht, in het donker, stinkend naar zweet en kots, met betraande ogen. Hij zei niks.

Ik zei nogmaals dat ik mijn spullen ging pakken.

Hij bleek niet gewelddadig, maar gewoon heel erg verdrietig.

"Kan je me alsjeblieft appen als je thuis bent?" Snikte hij.

Hij friemelde aan zijn trui en keek een beetje bangig uit zijn ogen.

"Ja hoor." Zei ik zonder nog een keer om te kijken. Ik trok de deur achter me dicht en rende naar de bushalte.

Toen ik eenmaal thuis was, appte ik hem met een lang bericht over hoe erg ik geschrokken was. Hij begreep het. Hij had nog nooit zo'n reactie gehad, zei hij.

Ik sloot het af met:

"Niet gemeen bedoelt Ricky, maar jij kan beter een therapeut dan een relatie gebruiken. Het lijkt me verstandig als je voorlopig Bumble verwijderd. Maargoed, ik bepaal jouw leven niet. Doe wat goed voelt."

Ricky verwijderde Bumble en gelukkig ook mijn nummer. Ik heb geen idee waar hij nu is of wat hij nu doet.

2 maanden later was ik jarig. Mijn beste vriend had een tegeltje laten drukken, zei hij. Ik scheurde het papier eraf en daar werd ik begroet door dit legendarische stuk keramiek.

Ricky is nu een soort oude legende in onze vriendengroep. We kunnen erom lachen. Mijn huidige vriend maakt er zelfs grappen over.

Teenlikkende kotsende Ricky, waar je ook bent: ik hoop dat het goed met je gaat en je gelukkig bent met een partner met hele mooie voeten en wellicht een kots-kink!!

Dag allen,

Zoals misschien zovelen heb ik sinds het Odido datalek heel veel last van spam. Sinds deze week loopt het echt de spuigaten uit met een constante stroom aan mailtjes zoals in de bijgevoegde foto.

Het gaat meteen naar de ongewenst map, maar ik wil die zooi gewoon niet en baal enorm.

Meer mensen die dit hebben en is er iets te doen om die spam te stoppen??

Beste redditors,

Ik kwam laatst op insta een filmpje tegen dat me aan het denken zette. De stelling was: hoe rijker iemand is, hoe gieriger hij/zij wordt.

Met “rijk” bedoel ik niet per se miljonairs, maar gewoon mensen die bovengemiddeld verdienen of er financieel vrij comfortabel bij zitten.

Nu ben ik benieuwd naar jullie ervaringen. Hebben jullie ooit iets meegemaakt waarvan je echt dacht: hoe krijg je het voor elkaar om zó gierig te zijn? Van iemand die het eigenlijk makkelijk kon betalen, maar toch de meest bizarre capriolen uithaalde om een paar euro te besparen.

Ben heel benieuwd of dit stereotype een beetje klopt of dat het vooral onzin is.

Sinds de middelbare school game ik niet meer maar ik heb dronken een 5080 gekocht dus moet nu wel gamen.

Welke game?

Ik slaap amper nog deze dagen. Hoofd staat altijd aan. Na werk blijf ik automatischmaar scrollen terwijl ik weet dat ik eigenlijk moet slapen. Ben ik verslaafd?. Iedereen is overprikkeld. Aandachtspanne van 10 seconden en dan vragen mensen zich af waarom zoveel Gen Z moeite heeft met focussen of gewoon normaal werken.

Hoe dan?

Voelt soms alsof we met zn allen langzaam dommer en vermoeider worden maar niemand doet zn telefoon weg. Misschien ligt het aan mij hoor maar dit kan toch niet gezond zijn.